Kartka z pamiętnika Santiago - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nie mogę się doczekać powrotu na morze. Tylko tam czuję się jak w domu. Wciąż dobiegają do mnie odgłosy fal uderzających o brzeg, mew latających nad zatoką i okrzyki rybaków. Co ciekawe wielu z nich wypłynęło w ostatnich dniach głęboko w morze, aby powtórzyć mój wyczyn, lecz wszyscy, co do jednego, wracali po zmroku z pustymi rękami. Po moim spotkaniu z marlinem na razie odpuszczę sobie dalekie wyprawy, ale wkrótce ponownie wyruszę na połów w poszukiwaniu wielkiej ryby. Wierzę, że ona czeka właśnie na mnie. Tym razem wezmę ze sobą więcej niż jednej harpun i butelkę wody. Przede wszystkim będzie ze mną chłopiec. Z chwilą, gdy złowię rybę równie wielką jak marlin i całą przewiozę ją do brzegu, oddam swoją łódź Manolinowi, jeśli będzie ją chciał.

Pedrico oprawił głowę mojego marlina i przyniósł ją pokazać. Chciał mi ją dać, ale nie zniósłbym jego spojrzenia. Wciąż przypominałby mi o tym, że nie potrafiłem go obronić przed rekinami.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motyw przyjaźni w „Starym człowieku i morzu”
2  Stary człowiek i morze - cytaty
3  Motyw starości w „Starym człowieku i morzu”



Komentarze
artykuł / utwór: Kartka z pamiętnika Santiago







    Tagi: